Krwawa Hrabina

https://www.facebook.com/smiertelnikband

℗ 2024  Śmiertelnik Wielka Farma
Krwawa Hrabina

Tekst:

Zadźwięczał zimny deszcz
Spłynął bladym policzkiem też
Po twarzy, która wyłania się
Nieśmiale teraz usta swe
Raczy kolcem róży tej
Którą obdarował ją miły pan
Ale zanim w zaklęciu zła śni
Skórę topi w jego krwi

Czy piękno raz doznane nie zepsuje się, wydając słodkawy odór
Czy to, co raz cudem nazwane, nie zepsuje już korowodu
Czy rzeźnik kocha woń krwi, nocą maluje nią izby drzwi
Jak ona uwielbia martwych gości, ten kielich krwi służy sytości

Noc topnieje, spływa z jej twarzy
Węże wiją się na jej ciele
Rytuał się odbył, coś się zaraz zdarzy
Martwe ciała roztopią się
Otula nożem to, co jej się marzy
Zaraz wbija go i wzdłuż ciała tnie
Z jej ust leje się przeklęty śpiew
Do wanny wlewa dziewiczą krew

Czy piękno raz doznane nie zepsuje się, wydając słodkawy odór
Czy to, co raz cudem nazwane, nie zepsuje już korowodu
Czy rzeźnik kocha woń krwi, nocą maluje nią izby drzwi
Jak ona uwielbia martwych gości, ten kielich krwi służy sytości

Dziś sen znów o krwawej rosie
Pot mieni się na kształtnym nosie
Niech każdy wie, że nie zginie
Legenda o naszej hrabinie

Serafini śpiewają Panu o deszczu krwi
Lament rośnie, Pani słodko śpi
Niech każdy wie, że nie zginie
Legenda o pięknej hrabinie

Czy piękno raz doznane nie zepsuje się, wydając słodkawy odór
Czy to, co raz cudem nazwane, nie zepsuje już korowodu
Czy rzeźnik kocha woń krwi, nocą maluje nią izby drzwi
Jak ona uwielbia martwych gości, ten kielich krwi służy sytości