Szeptucha

SZEPTUCHA

Stara wieś, zatęchłej chaty woń

Splot zmiętych dłoni i bladych oczu toń

Zgarbiona postać, podnosi cichy głos

Wymawiając zaklęć stos.

W oczach mgła, w sercu żar

Głośne szepty miażdżą dech

W żyłach szybciej krąży krew

Tajemne znaki, w gestach tajna moc

Puste spojrzenia kierują w czarną noc

Strzeże losów, od setek lat

Szeptem zaklinając świat

W cieniu gdzieś, cisza dawnych dni

Jak melodia, płyną ludzkie sny

Wróżby z dłoni, strumień srebrnych rzek

Nieuchwytnych marzeń pęk