Ad Inferos

„Ad Inferos” to intensywny, mroczny utwór o świadomym zatraceniu się w pokusie i grzechu, gdzie granica między bólem a przyjemnością zaczyna się zacierać. Narrator wchodzi w relację, która prowadzi go ku autodestrukcji, ale jednocześnie daje mu poczucie życia silniejsze niż cokolwiek wcześniej. Motyw piekła nie jest tu tylko karą — staje się świadomym wyborem, a nawet uzależniającym stanem, z którego nie chce się już uciec. To historia o intensywnej relacji, kuszącej ciemności i akceptacji własnego upadku, w celu doświadczenia czegoś zakazanego i pociągającego.